توانايي ساخت و پرتاب ماهواره، موتور محرک براي توسعه ساير فناوريهاي پيشرفته محسوب مي شود و از طرف ديگر نشانگر توان و مديريت علمي بالا در کشورهاي صاحب اين فناوري است.
به گزارش ايرنا، موفقيت پژوهشگران ايراني در پرتاب ماهواره اميد با ماهواره بر سفير 2 در سال گذشته نخستين گام عملي در بومي سازي فناوري فضايي محسوب مي شود که توانست نام ايران را در بين معدود کشورهاي عضو باشگاه فضايي جهان ثبت کند.
امسال نيز با رونمايي از ماهواره ملي طلوع، ماهواره ملي مصباح 2 و ماهواره نويد علم و صنعت و همچنين موتور ماهواره بر سيمرغ که روز 14 بهمن ماه هم زمان با روز ملي فناوري فضايي انجام شد، زمينه حضور هرچه بيشتر ايران در عرصه فضا فراهم شده است.
ماهواره طلوع مي تواند سه سال در فضا بماند ، 100 کيلوگرم وزن دارد و در مداري به ارتفاع 500 کيلومتر از سطح زمين قرار گيرد. ماهواره بر «سيمرغ» نيز ميتواند محمولههايي به وزن 100 کيلوگرم را در ارتفاع 500 کيلومتري زمين قرار دهد.
به گفته کارشناسان، براي پرتاب ماهواره لازم است چندين رشته از علوم و فنون در کنار يکديگر قرار گيرد تا چنين پروژه بزرگي به مرحله اجرا در آيد.
* يک ماهواره چگونه به مدار مورد نظر پرتاب مي شود
براي قرار دادن يک ماهواره در مدار زمين، به نيروي بسيار زيادي نياز است. اين نيروي عظيم را ماهوارهبر (موشک حامل) توليد ميکند. ماهواره براي قرار گرفتن در مدار بايد در ارتفاعي بيش از 200 کيلومتر از سطح زمين به سرعتي بالاتر از 29000 کيلومتر در ساعت برسد.
ماهواره برها به شکل موشکهاي چند مرحلهاي، با سوزاندن سوخت شيميايي...